Kırıklar

 

Bir bakmışım gökyüzüme

Çıplak bir lamba, alıyor gözümü

Sapır sapır dökülüyor etlerim

Güzel kelimeleri terk ettikçe ben

Güzel güzel dökülüyor boncuklar

Ben aynalara dalarken

 

Korkuyorum artık aynalardan

Karanlığın içinden çıkar gibi şeytan

Bir korku çemberinde sıkışmışım ben

Her yerim kollarım, kollarımda prangalar

Aynalara sıkışmışım ben, korkuyorum kendimden

 

Yağmurlar süpüremez ayna kırıklarını

Kolonya gibi uçsa şu hatıra, bembeyaz kesilirim ben

Mora boyansa ellerim, ayaklarımda kızıllık

Sırtımda mas mavi gökyüzü, gözlerim yeşil bir erik

Sözlerimin hepsi aklımda, aklım karşıdaki çatıda

Gece kalkınca ayağa kuşlar uçar odamda

Ben hayalde hayal bende, rüya rüyanın da içinde

Bilmek bir hiç, yaşamadan ölmek gibi

Masamda sadece su, onu da unuttum gibi

Yasemin Demirci