Ben

Ben o evim

Kaç seneler eskittim bu dünyada

Rengim attı

Duvarlarım hep çatlak

Hikayeler yaşandı içimde

Yarım kalmış aşklar, acılar, çocuk sesleri

Mahalle çocuklarının resimleri, isyanları

Öfkeleri ve aşkları süsledi dışımı

Bahçem hep çer çöp

Sokak köpekleri, kediler gezdi bahçemde

Kaç yıl geçirdim bu dünyada

Yoruldum sıkıldım ama yıkılmadım

Kalkıp gitmedim başka bir şehre

Bulamadım yerimi başka yerlerde

Yıktırıp kendimi

Yeni bir apartmana dönüşemedim

Bulamadım sahiplenecek birisini

Acılarımı, anılarımı sahiplenmedi kimse

Şairlerden başkası anlamadı beni

Ben o evim

Eski püskü, rengi atmış, duvarları çatlak

Bahçesi hep pislik içinde

Kimseyi tutamadım içimde

Bir yüzyıl eskittim

Bir yüzyıl daha eskitirim bu düzende

Hüseyin Yalçıntaş