Yürüyorum

 

Yürüyorum düşünmeden, nereye gittiğimi bilmeden, ayaklarımın titremesine aldırış etmeden yüzüme çarpan soğuk havaya rağmen yürüyorum. İnceden dökülen yağmur damlalarıyla dans ediyor göz yaşlarım. Gülmeyi öğrenmeden ağlamaya âşık olmuştum. Elimin tersiyle savuruyorum saçlarımı rüzgâra inat. İçimdeki kor yavaş yavaş sönüyor.

Yağmur hızlanıyor sanki daha çabuk söndürmek ister gibi. Sırılsıklam olmuş bir bedenle, ağırlaşan beni taşımakta zorlanan ayaklarım… Arkama dönüp bakmaya gücüm yok, yürümeye atılacak bir adımım yok. Dönsem geriye her bir adımda ayağıma batacak kırık camları biliyorum. Kırmızıya bulanmış bir çift gözle göremediğim yola bakıyorum. Görünen aynı ben gibi. Kurumuş dallardan sararan yapraklar birer birer kayıp düşüyor. Her uçuşan yaprakta beynimde serseri rüzgarlar esiyor. Her düşen yaprakta bırakıyorum bir acıyı. Dallarda yalnız kalan kuşlar gibi mahzundu yüreğim. Daha yeni baharı yaşayacakken ne kadar da hüzün birikmişti içimde. Herkes özgürlüğe kanat çırparken benim kanatlarım kırılmış ölüyordum. Belki de ölmek bir kurtuluştu. Peki o kurtuluş o kadar kolay mıydı? Ölmek isteyip paramparça olmak. Bu yolun sonunda ne vardı. Yoksa yine mi kırık camları batıracaklardı kalbime. Sahi yaşamak için umut dolu atan bir kalbim var mıydı? Nereye savrulduğunu bilmeyen yıkılmış bir bedendi bu, adeta ruhu son damlasına kadar çekilmiş. Bir duvara çarpıp yığılıyorum yere oysaki alışıktı bu beden soğuk duvarlara çarpmaya. Kalkmaya çalışırken her tarafın karardığını fark ediyorum. Gecenin karanlığı şimdi temizlerdi çamurlanmış ellerimi ya kalbimi kim temizleyecekti. Belki zifiri karanlıkta parlayan bir yıldız. Daha yıldızlar çıkamadan gün aydınlanıyor ama içim hala karanlık. Yürümeye devam ediyorum sona son bir adım kaldı. Son kez gökyüzüne bakıyorum yine kara bulutlar var, yine korkutucu seslerle saniyelik parlıyor. Ayaktayım ama sanki eziliyorum bir kayanın altında. Son bir nefes alıyorum ve her yanı paramparça olan bedenimi fırtına çıkmış denize bırakıyorum. Koca bir yığın gibi çöküyor en dibe.

Fehmiye Rümeysa KATIKÇI