HASRETLİK

Ruhum yine yalnız giriyor yeni bir yıla, yeniden

Sevdalar sahte, aşklar bahaneler dolu

Bakılan gözler hep yalan söylüyor açıkça

Sözlerim havalanıp uçuyor penceremden sonsuzluğa doğru.

Kuşların kanatlarını boyuyorum ben her gece,

Perdelerim sürekli sallanıyor sevdanın rüzgârında,

Umutlara çarpıp sertçe ayrılık baharları dünyada,

Ben yalnız yazıyorum, ruhum yalnız dinliyor…

Varlığınla uykuya daldığım günlerin

Her sabahında yalnız başıma uyanıyorum ben.

Beyaz satırları kovalıyorum her gece,

Her gece kızgınım hayata karşı;

Hayatım ise tozlu raflardaki kitaplar gibi terk edilmiş…

Saf ve temiz duygular yüklüyorum kalem izlerime,

Onlar da havalanıp başka dudaklara değiyor

Uluorta değil öyle, gizlice…

Ben zavallının tekiyim

Severek yıpranmış, yıpranarak daha çok sevmiş.

Ömrü tükenip bir daha yuvasına dönememiş

Bir kelebek gibiyim satırlarımda.

Bir şairin sesi duyuluyor antika radyomda,

Resimler çiziyor satırlarımın renkli kelimeleriyle uzaklara.

Ara sıra adını yokluyor, ben yok oluyorum.

Ben bütün bunları anlatır dururken gene,

Güneş yokluyor son kalan duvardaki resmini…

Enes CESUR