İNSANOĞLU

Gün doğumunu anımsatan yüzünle belirir güneş,

sisli gökyüzünün ağaran bulutları arasında

eksik kaldı gülüşlerim, baharımın yarısında

Ne zorluğunu kaldırabilirsin, ne de hafifliğini acının

Yapamazsın insanoğlu !

Silip atamazsın hayatından anıları,

bunca yükü sevda diye taşımayı

inan dağ olsan kaldıramazsın,

bilemezsin insanoğlu !

Acı bir yalvarıştır hasret

ve bu kara suret, nasıl geçti gitti anlamadık içimizden

neden kaçar gibi umut öylesine hepimizden,

ne kalır geriye acıdan, bir damla sevgimizden

işte bu !

Şarkının ezgisi kadardır kulağımda ahenk

ve bir türkü düşürdüm aklıma

senin sesine, benim sessizliğime denk

ben ne dağlar sığdırdım içime, yaslanamadım da

öyle kolay yorulmazdım aslında.

Halimi aldı düşündüğüm zamanlar

oysa ben kendimi yasaklamıştım mutsuzluğa

ve bir yolsuzluğa uğurlamıştım fikirlerimi.

Şimdi üzmek için kötü olanlardan mı kaçsam,

Üzülmemek için beni yok sayanlardan mı?

Kimden kaçsam, nereye gitsem bilmiyorum,

Her şey bitmek üzereyken

Ben sana hep yeniden başlıyorum

Berşan BAYBAŞ